Op jeugdige leeftijd vond ik schrijven al leuk.

Na een carrière in de schoolkrant ging ik tijdens mijn studie biologie verder in verenigingsbladen. Dat leidde destijds tot een vrouw waarmee ik inmiddels al decennia ben getrouwd en drie kinderen heb opgevoed.

Het leidde ook tot een vraag van de sportredactie van het ANP of ik niet artikelen kon aanleveren over kanowedstrijden. Tenzij een voetballer zijn enkel had verzwikt, kwamen ze ook nog in de sportkaternen van de maandagkranten.

Daarmee kreeg ik de smaak echt te pakken en begon op freelance basis te publiceren in landelijke bladen, zoals Intermediair, de NRC (Handelsblad) en iets later New Scientist.

Door nieuwsbrieven en dergelijke te gaan schrijven voor bedrijven en organisaties kon ik er ook nog echt wat mee verdienen.

Inmiddels ben ik zo goed als met pensioen en kan ik zonder directe zorg over inkomen zelf bepalen waarover ik schrijf.

De columns  gaan standaard over natuur, natuurbescherming plus alles wat daarmee te maken heeft en mijn aandacht trekt.

De verhalen zijn simpel dingen die aan mijn fantasie ontspruiten. 

Groet,

Hayo Canter Cremers